Soms zijn er van die momenten dat een begrip, een voorwerp of ding, plotseling een andere lading krijgt. Het moment dat het kwartje écht valt. Zo’n moment had ik laatst toen ik bij toeval op een animatie over narcisme stuitte. Het filmpje begint fijntjes met de opmerking dat eeuwen voor de eerste selfie de Grieken en Romeinen al hun Narcissus hadden. De mythe van Narcissus verhaalt over een beeldschone jongen die de hoofden van zowel vrouwen als mannen op hol bracht. Maar Narcissus wees hen allemaal af. Een van de ongelukkigen wenste hem toe dat hij zelf ooit een blauwtje zou lopen. En zo geschiedde.

Liefdesverdriet

Op een warme zomerdag zag Narcissus zijn eigen reflectie in het water van een meer. Hij werd spontaan verliefd en raakte geobsedeerd door zijn eigen spiegelbeeld. Omdat zijn liefde onbeantwoord blijft, sterft Narcissus uiteindelijk van liefdesverdriet. De plek waar hij stierf, werd gemarkeerd door een bloem, een Narcis. En op dat moment viel het kwartje.

Lentebloemen

De relatie tussen narcisten en de uitbundige gele lentebloemen was diep weggezakt. Maar toen ik vanochtend naar de bos narcissen op mijn tafel keek, vroeg ik me toch even af of ze hun kopjes naar de zon keerden of dat ze zich onderling stonden te verdringen om een blik van zichzelf te vangen in de reflectie van het raam.

Hoe het ook zij, de lente zal nooit meer hetzelfde zijn.

FullSizeRender

 

Tags: , ,