Op Witte donderdag 24 maart wordt opnieuw The Passion opgevoerd, het jaarlijks terugkerende evenement over het lijden, sterven en de wederopstanding van Jezus. The Passion is afgelopen jaren uitgegroeid tot een enorm spektakel en wordt dit jaar voor het eerst ook in de Verenigde Staten opgevoerd met grote publiekstrekker zanger Seal als Pontius Pilatus. Ook in de VS is de belangstelling groot: Tv-zender Fox zendt het evenement op zondag 20 maart live uit vanuit New Orleans.

Ik heb eerlijk gezegd niet zoveel met The Passion en dat heeft alles te maken met Ted Neeley, Nu zal niet bij iedereen meteen een lichtje gaan branden, maar Ted Neeley was ooit mijn held. Ik zag hem voor het eerst rond 1974 – in een bioscoop in Limburg waar ik toen nog woonde. Hij speelde de hoofdrol in Jesus Christ Superstar, de rockopera van Andew Lloyd Webber en Tim Rice die in 1973 door Norman Jewison was verfilmd.

Jesus Christ Superstar
Jesus Christ Superstar sloeg bij mij in als een bom. Zoiets had ik nog nooit gezien en gehoord. Ik kende alleen de Passiespelen in Tegelen en ging nog iedere zondag naar de kerk. Daar was Jezus een onbereikbare, mysterieuze figuur. Met Ted Neeley werd Jezus opeens een mens van vlees en bloed, een mooie, aantrekkelijke man bovendien. Maar ook een kwade, opstandige Jezus, die worstelde met zijn lot. Kijk maar eens naar deze scène op de Olijfberg, de nacht voor de kruisiging. Kippenvel. Prachtig vond ik het. En niet alleen Ted Neeley, maar alles: het decor, de muziek, de teksten, de dans, de acteurs. Ik wilde ook bij die groep horen en met een busje de wereld rondreizen.

Kon dit wel?

De cast bestond uitsluitend uit jonge acteurs. Yvonne Elliman was een onweerstaanbare Maria Magdalena en Carl Anderson een getroebleerde Judas. En wat te denken van Josh Mostel als uitzinnige koning Herodes dansend op een eilandje en omringd door mannen en vrouwen van lichte zeden. Kon dat eigenlijk wel? Zoveel passie? Zoveel erotiek? Was dit niet pure heiligschennis? Het was 1974 en de teloorgang van de Rooms-katholieke kerk was nog maar net begonnen. Maar het mocht, en Andrew Lloyd Webber brak met de rockopera Jesus Chris Superstar definitief door als componist. Zijn eerste wereldwijde succes in een eindeloze reeks van successen als Evita, Cats, Phantom of the Opera en The Wizard of Oz.

Speakers voluit

Ted Neeley is zijn leven lang Jezus blijven vertolken. Met zijn 73 jaar komt hij eind dit jaar naar Nederland om opnieuw de hoofdrol te spelen in de musical Jesus Christ Superstar. In december en januari toert hij langs Amsterdam (Heineken Music Hall), Den Haag (World Forum Theater) en Groningen (Martini Plaza). Maar ik ga hem niet zien. En ik ga ook niet naar The Passion in Amersfoort. Ik kijk en luister thuis nog een keer naar Jesus Christ Superstar. Ik zet de speakers weer even voluit. Veel plezier bij The Passion en wat Ted Neeley betreft, ik hoop dat hij zijn publiek straks nog net zo zal ontroeren als mij ooit in 1973.